امنیت سایبری (Cybersecurity) به مجموعه استراتژی ها، ابزارها و فرآیندهایی گفته می شود که از سرورها، شبکه ها، دستگاه های متصل (مانند دوربین های مدار بسته) و داده ها در برابر حملات مخرب، دسترسی های غیرمجاز و آسیب های دیجیتال محافظت می کند. هدف اصلی امنیت سایبری، حفظ یکپارچگی، محرمانگی و در دسترس بودن اطلاعات است. در دنیای امروز که سیستم های کنترل تردد و نظارت تصویری به شبکه های اینترنتی متصل شده اند، اجرای پروتکل های امنیتی برای جلوگیری از نفوذ هکرها به اتاق های مانیتورینگ کاملاً حیاتی است.

تصور کنید در اتاق مانیتورینگ یک سازمان بزرگ نشسته اید؛ تمامی دوربین ها در حال پایش محیط هستند و راهبندهای هوشمند ورود و خروج خودروها را کنترل می کنند. ناگهان مانیتورها سیاه می شوند، کنترل سیستم از دست شما خارج شده و پیامی روی صفحه ظاهر می شود که برای بازگرداندن دسترسی به آرشیو ویدیوها، درخواست پرداخت بیت کوین دارد! این یک فیلم علمی تخیلی نیست؛ این واقعیتی است که روزانه برای هزاران سازمان در سراسر جهان که زیرساخت های دفاعی دیجیتال خود را نادیده گرفته اند، رخ می دهد.

در عصر اینترنت اشیا (IoT)، مرز میان امنیت فیزیکی و امنیت دیجیتال از بین رفته است. یک دوربین تحت شبکه (IP Camera) به همان اندازه که می تواند نگهبان مجموعه شما باشد، در صورت عدم ایمن سازی، می تواند به دروازه ای برای ورود هکرها به قلب اطلاعات محرمانه سازمان تبدیل شود. بر اساس تجربه ما در طراحی شبکه های پایدار در شرکت دانش بنیان شهاب، سرمایه گذاری روی پیشرفته ترین تجهیزات سخت افزاری بدون داشتن یک سپر دفاعی دیجیتال، عملاً بی فایده است. در این راهنمای تخصصی، به صورت ریشه ای کالبدشکافی خواهیم کرد که امنیت در فضای دیجیتال به چه معناست و چگونه می توانید زیرساخت های نظارتی خود را در برابر نفوذگران واکسینه کنید.

امنیت سایبری چیست؟

امنیت سایبری (Cybersecurity) علم و هنر محافظت از شبکه های کامپیوتری، دستگاه های متصل به اینترنت (نظیر دوربین های نظارتی)، برنامه های نرم افزاری و داده های حساس در برابر سرقت، آسیب فیزیکی، اختلال در عملکرد و حملات بدافزاری است. به طور خلاصه، وظایف اصلی در این حوزه شامل موارد زیر است:

• مسدودسازی دسترسی افراد غیرمجاز به شبکه های داخلی.
• رمزنگاری داده های در حال انتقال (مانند استریم ویدیوی دوربین ها).
• جلوگیری از قفل شدن یا تخریب اطلاعات توسط باج افزارها.
• تضمین پایداری و فعالیت بدون وقفه سیستم های حیاتی سازمان.

معماری امنیت سازمانی با شرکت دانش بنیان شهاب

ما در شرکت شهاب، امنیت را نه به عنوان یک افزونه، بلکه به عنوان هسته اصلی تمامی محصولات خود در نظر می گیریم. از توسعه نرم افزار پلاک خوان آی پلاک | سامانه هوشمند پلاک خوان خودرو گرفته تا تولید دوربین های صنعتی، تمامی پروتکل های رمزنگاری برای جلوگیری از نشت اطلاعات در آن ها پیاده سازی شده است. اگر مدیر یک سازمان یا مجتمع هستید و برای شبکه سازی سیستم های کنترل تردد خود به دنبال راهکارهایی غیرقابل نفوذ می باشید، مهندسان امنیت شبکه ما آماده ارائه مشاوره به شما هستند. جهت استعلام قیمت تجهیزات و طراحی ساختار شبکه، همین امروز با شماره تلفن 02331099 تماس حاصل فرمایید.

یکی از معتبرترین مراجع جهانی در زمینه شبکه های کامپیوتری، این مفهوم را به دقیق ترین شکل ممکن تعریف کرده است:

“امنیت سایبری (Cybersecurity) مجموعه ای از فرآیندها، تکنولوژی ها و اقداماتی است که برای محافظت از سیستم ها، شبکه ها و برنامه ها در برابر حملات دیجیتالی طراحی شده است. هدف از این حملات معمولاً دسترسی، تغییر یا از بین بردن اطلاعات حساس، اخاذی از کاربران یا ایجاد اختلال در فرآیندهای عادی کسب و کار است.” — راهنمای رسمی امنیت سایبری Cisco

تفاوت امنیت سایبری و امنیت اطلاعات

بسیاری از افراد این دو اصطلاح را به جای یکدیگر استفاده می کنند، در حالی که در مهندسی شبکه، این دو مفهوم تفاوت های ظریف و مهمی دارند.

امنیت اطلاعات (Information Security یا InfoSec): یک مفهوم بسیار گسترده تر است. این حوزه به محافظت از تمام انواع اطلاعات، فارغ از فرمت آن ها می پردازد. امنیت اطلاعات شامل محافظت از اسناد کاغذی در زونکن های بایگانی، هارد دیسک های فیزیکی نگهداری شده در گاوصندوق، و همچنین داده های دیجیتال است. هدف InfoSec جلوگیری از دسترسی غیرمجاز به “داده ها” است، چه این داده یک برگه چاپ شده باشد و چه یک فایل ویدیویی.

امنیت سایبری (Cybersecurity): زیرمجموعه ای تخصصی از امنیت اطلاعات است که منحصراً بر محافظت از داده ها و سیستم هایی تمرکز دارد که در بستر دیجیتال و فضای سایبری (اینترنت و شبکه های محلی) قرار دارند. به عنوان مثال، مقابله با یک هکر که از طریق اینترنت قصد نفوذ به سرور دوربین پلاک خوان سازمان شما را دارد، دقیقاً در حوزه وظایف دفاع سایبری قرار می گیرد.

برای درک بهتر این موضوع و خطرات مرتبط با نفوذ به زیرساخت ها، مطالعه مقاله تحلیلی حمله سایبری به پمپ بنزین ها؛ درس هایی برای امنیت IoT می تواند اهمیت حفاظت از دستگاه های متصل به شبکه را به شما نشان دهد.

اصول بنیادین امنیت سایبری (مدل CIA)

پایه ریزی هرگونه استراتژی دفاعی در دنیای دیجیتال، بر اساس یک چارچوب استاندارد به نام مثلث CIA (CIA Triad) انجام می شود. این مدل هیچ ارتباطی با سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ندارد! بلکه مخفف سه کلمه حیاتی در امنیت است که هر مدیری باید آن ها را در سیستم خود پیاده سازی کند:

۱. محرمانگی (Confidentiality)

این اصل تضمین می کند که داده ها فقط و فقط در اختیار افراد مجاز قرار گیرند و دسترسی افراد متفرقه به آن ها مسدود شود

مثال در سیستم های نظارتی: تصاویر ضبط شده توسط دوربین مدار بسته شما نباید توسط افراد خارج از سازمان یا کارمندانی که مجوز حراستی ندارند، قابل مشاهده باشد. برای حفظ محرمانگی، از رمزنگاری کلمه های عبور (Encryption)، احراز هویت دو مرحله ای (2FA) و محدود کردن دسترسی فیزیکی به اتاق سرور استفاده می شود.

۲. یکپارچگی (Integrity)

یکپارچگی به این معناست که داده ها در طول زمان دقیق، معتبر و بدون تغییر باقی بمانند و هیچ فرد غیرمجازی نتواند آن ها را دستکاری کند.

مثال در سیستم های نظارتی: اگر یک مجرم سایبری بتواند وارد دستگاه NVR شما شده و فیلم لحظه سرقت را پاک کند یا آن را با یک ویدیوی دیگر جایگزین نماید، اصل یکپارچگی نقض شده است. برای جلوگیری از این اتفاق، سیستم های حرفه ای از تکنیک واترمارک دیجیتال (Digital Watermarking) روی فریم های ویدیو استفاده می کنند تا در صورت دستکاری، دادگاه متوجه تغییر فایل بشود.

۳. در دسترس بودن (Availability)

امن ترین سیستم دنیا اگر در زمان نیاز کار نکند، بی ارزش است! این اصل تضمین می کند که کاربران مجاز در هر لحظه ای که اراده کنند، بدون قطعی و تاخیر به اطلاعات و سرویس ها دسترسی داشته باشند.

مثال در سیستم های نظارتی: از کار انداختن شبکه با حملات ترافیکی (DDoS) یا قطع شدن سرور به دلیل نوسانات برق، اصل Availability را نقض می کند. برای حفظ این اصل، شما به سرورهای قدرتمند، بک آپ های منظم و منابع تغذیه پایدار نیاز دارید. مطالعه مقاله بهترین سرور دوربین مداربسته و پردازش تصویر (راهنمای تخصصی خرید) به شما در انتخاب سخت افزار پایدار کمک می کند.

انواع حوزه های امنیت سایبری

گستردگی تکنولوژی باعث شده تا امنیت نیز به تخصص های مجزایی تقسیم شود. یک سازمان موفق باید در تمامی این لایه ها، پروتکل های دفاعی را اجرا کند:

۱. امنیت شبکه (Network Security)

این حوزه شامل محافظت از ترافیک عبوری در شبکه داخلی سازمان (LAN) و ارتباط آن با دنیای خارج (اینترنت) است. استفاده از فایروال های سخت افزاری (Firewalls)، شبکه های خصوصی مجازی (VPN)، سیستم های تشخیص نفوذ (IDS) و پیکربندی صحیح سوئیچ شبکه PoE چیست؟ از اقدامات اولیه در این بخش است. در پروژه های نظارتی، جداسازی شبکه دوربین ها از شبکه اینترنت سازمان (VLAN Isolation) مهم ترین اقدام دفاعی است.

۲. امنیت اینترنت اشیا (IoT Security)

دوربین های تحت شبکه (IP Cameras)، راهبندهای هوشمند، سنسورهای دما و دستگاه های حضور و غیاب، همگی بخشی از اینترنت اشیا هستند. این دستگاه ها معمولاً پردازنده های ضعیف تری دارند و هدف محبوبی برای هکرها محسوب می شوند تا با نفوذ به آن ها، یک ارتش سایبری (Botnet) بسازند. تغییر رمزهای عبور پیش فرض این تجهیزات، اولین و مهم ترین گام است.

۳. امنیت نقاط انتهایی (Endpoint Security)

نقاط انتهایی شامل کامپیوترها، لپ تاپ ها، سرورها و گوشی های موبایلی است که پرسنل برای اتصال به شبکه از آن ها استفاده می کنند. نصب آنتی ویروس های سازمانی (EDR)، مدیریت دسترسی پورت های USB و غیرفعال کردن اجرای برنامه های ناشناس روی سرورهای پردازش تصویر، در این حوزه قرار می گیرد.

۴. امنیت ابری (Cloud Security)

با مهاجرت سازمان ها به سمت ذخیره سازی ابری، محافظت از داده هایی که در دیتاسنترهای راه دور (مانند سرویس های ابری AWS یا سرورهای بومی) قرار دارند، اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. در این حالت، رمزنگاری داده ها پیش از ارسال به فضای ابری الزامی است.

۵. امنیت برنامه های کاربردی (Application Security)

توسعه دهندگان نرم افزار باید کدهای خود را به گونه ای بنویسند که دارای حفره های امنیتی (Vulnerabilities) نظیر تزریق کد (SQL Injection) نباشند. ما در شرکت شهاب، با آگاهی از این حساسیت، تمامی کدهای مربوط به هسته هوش مصنوعی ساتپا و نرم افزارهای مدیریتی خود را به صورت مداوم تحت تست های نفوذ (Penetration Testing) قرار می دهیم.

تهدیدات رایج در دنیای دیجیتال (هکرها چگونه حمله می کنند؟)

برای اینکه بدانید چگونه باید دفاع کنید، ابتدا باید سلاح های دشمن را بشناسید. چشم انداز تهدیدات (Threat Landscape) به صورت روزانه تغییر می کند، اما مخرب ترین آن ها عبارتند از:

۱. بدافزارها (Malware)

Malware کلمه ای ترکیبی از Malicious Software است و به هر نرم افزاری گفته می شود که برای آسیب رساندن طراحی شده باشد. ویروس ها، تروجان ها (Trojans) و کرم های کامپیوتری (Worms) در این دسته قرار می گیرند. اگر یک فلش مموری آلوده به پورت USB دستگاه ضبط تصاویر شما متصل شود، بدافزار می تواند کل شبکه را آلوده کرده و پردازنده دستگاه را برای کارهایی نظیر استخراج ارز دیجیتال درگیر کند که نتیجه آن، افت شدید فریم در تصاویر و سوختن دستگاه است.

۲. باج افزار (Ransomware)

باج افزارها ترسناک ترین نوع بدافزار در دنیای شرکتی هستند. این برنامه ها پس از نفوذ به سرور، تمامی فایل ها، دیتابیس ها و ویدیوهای بایگانی شده را با الگوریتم های پیچیده (مانند AES-۲۵۶) قفل و رمزنگاری می کنند. سپس پیامی نمایش می دهند که برای دریافت کلید رمزگشایی، باید مبلغی را به حساب کیف پول ارز دیجیتال هکر واریز کنید. متاسفانه، دستگاه های NVR و سرورهای نظارت تصویری به دلیل ذخیره حجم عظیمی از داده های حیاتی، اهداف بسیار جذابی برای باج افزارها هستند.

۳. مهندسی اجتماعی و فیشینگ (Phishing)

هکرها همیشه به دنبال شکستن قفل ها نیستند؛ گاهی اوقات آن ها کلید را مستقیماً از خود شما می گیرند! فیشینگ نوعی کلاهبرداری است که هکر با ارسال ایمیل یا پیامی که ظاهری کاملاً رسمی دارد (مثلا از طرف مدیریت IT یا یک شرکت معتبر)، کاربر را فریب می دهد تا روی یک لینک کلیک کرده و نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کند. پرسنل اتاق مانیتورینگ باید به شدت در برابر باز کردن لینک های ناشناس آموزش ببینند.

۴. حملات منع سرویس توزیع شده (DDoS)

در این حمله، هکر با استفاده از هزاران دستگاه آلوده (Botnet)، درخواست های ارتباطی بی شماری را به سمت سرور یا روتر سازمان شما ارسال می کند. این ترافیک عظیم باعث می شود پردازنده سرور فلج شده و نتواند به درخواست های کاربران واقعی پاسخ دهد. نتیجه این حمله، قطع شدن دسترسی به تصاویر دوربین ها و نرم افزارهای پلاک خوان است (نقض اصل Availability در مدل CIA).

۵. حملات مرد میانی (Man-in-the-Middle)

در این حمله، هکر به نوعی در مسیر ارتباطی بین دوربین تحت شبکه و سرور قرار می گیرد و اطلاعات تبادل شده را شنود می کند. اگر ترافیک ویدیویی شما در شبکه رمزنگاری نشده باشد، هکر می تواند به راحتی تصاویر زنده را مشاهده کند. این خطر به ویژه در هنگام انتقال تصویر روی اینترنت بسیار بالا است.

بخش های مهم امنیت سایبری در سیستم های نظارتی

تجهیزات امنیتی که قرار است از فیزیک سازمان شما محافظت کنند، خود نیازمند محافظت سایبری هستند. بر اساس سال ها کار در خط مقدم پروژه های حفاظتی، اگر می خواهید دوربین ها و سرورهای شما غیرقابل نفوذ باشند، باید این ۴ گام حیاتی را اجرا کنید. برای بررسی دقیق تر، حتماً راهنمای تخصصی پیشگیری از هک شدن دوربین های مداربسته خانگی را مرور کنید.

گام اول: تغییر کلمات عبور پیش فرض (Default Passwords) عامل ۹۰ درصد از هک شدن دوربین های مدار بسته در سطح جهان، استفاده از رمزهای عبور پیش فرض کارخانه (مانند admin/۱۲۳۴۵) است. هکرها لیست کاملی از این رمزها را دارند و با اسکن اینترنت، دستگاه های آسیب پذیر را به راحتی در اختیار می گیرند. همیشه از رمزهای ترکیبی (حروف بزرگ، کوچک، اعداد و کاراکترهای خاص) با طول حداقل ۱۲ کاراکتر استفاده کنید.

گام دوم: جداسازی شبکه (VLAN & Network Segmentation) بزرگ ترین اشتباه مهندسی این است که دوربین های نظارتی، کامپیوترهای حسابداری و لپ تاپ های مهمان همگی به یک سوئیچ و یک رنج IP متصل باشند! در این حالت، اگر لپ تاپ یک مهمان آلوده به ویروس باشد، بلافاصله سرور دوربین ها نیز آلوده می شود. شبکه ی تجهیزات امنیتی باید توسط روترها و ساب نت ها (Subnets) به صورت کامل از شبکه اصلی پرسنل و دسترسی به اینترنت ایزوله (VLAN) شود.

گام سوم: غیرفعال کردن UPnP و پورت فورواردینگ ناامن پروتکل UPnP (Universal Plug and Play) به دستگاه ها اجازه می دهد بدون نیاز به تایید، پورت های روی مودم را باز کنند. این یک فاجعه امنیتی است و باید در مودم شما کاملاً خاموش شود. همچنین برای انتقال تصویر روی گوشی موبایل، به جای باز کردن پورت های مستقیم (Port Forwarding)، از سیستم های انتقال تصویر P2P معتبر یا ارتباطات امن VPN استفاده کنید.

گام چهارم: به روزرسانی مداوم فریم ور (Firmware Update) هیچ نرم افزاری بدون باگ نیست. شرکت های سازنده معتبر، به محض کشف یک حفره امنیتی در دوربین یا دستگاه ضبط خود، یک بسته به روزرسانی (Patch) منتشر می کنند. اگر سیستم های خود را آپدیت نکنید، به راحتی هدف اکسپلویت های (Exploits) هکرها قرار خواهید گرفت.

نقش هوش مصنوعی (AI) در آینده امنیت سایبری

هوش مصنوعی شمشیری دولبه در دنیای تکنولوژی است. از یک سو، هکرها با استفاده از AI کدهای مخرب بسیار پیچیده ای تولید می کنند که آنتی ویروس های سنتی قادر به شناسایی آن ها نیستند، و ایمیل های فیشینگی می نویسند که هیچ تفاوتی با ایمیل های واقعی ندارند.

از سوی دیگر، سپر دفاعی سازمان ها نیز مجهز به هوش مصنوعی شده است. سیستم های نوین تشخیص نفوذ (IDS/IPS)، رفتار کاربران در شبکه را تحلیل می کنند. اگر یک کارمند که همیشه بین ساعت ۸ صبح تا ۵ عصر به سرور دوربین ها متصل می شود، ناگهان در ساعت ۳ بامداد از یک کشور خارجی قصد ورود به سیستم را داشته باشد، موتور هوش مصنوعی این رفتار را ناهنجار (Anomaly) تشخیص داده و بلافاصله دسترسی او را مسدود می کند.

همچنین، ادغام هوش مصنوعی با سامانه های نظارت تصویری، توانایی پیشگیری از جرایم فیزیکی را به شدت افزایش داده است. برای درک بهتر کاربردهای ترافیکی این تکنولوژی، می توانید مقاله راهنمای خرید سیستم کنترل تردد هوشمند برای سازمان ها را بررسی فرمایید.

فریم ورک ها و استانداردهای جهانی دفاع سایبری

برای اینکه سازمان ها بدانند چگونه باید استراتژی دفاعی خود را پیاده سازی کنند، نیازی به اختراع چرخ نیست. فریم ورک های استاندارد جهانی مسیر را مشخص کرده اند:

• استاندارد ISO/IEC ۲۷۰۰۱: یک استاندارد بین المللی برای مدیریت امنیت اطلاعات (ISMS) است که تمامی فرآیندهای سازمانی، از آموزش پرسنل تا نحوه نگهداری از کلمه های عبور را قانون مند می کند.
• فریم ورک NIST (موسسه ملی استاندارد و فناوری آمریکا): یکی از کامل ترین چارچوب های امنیتی جهان است که بر پنج ستون اصلی بنا شده است: شناسایی (Identify)، محافظت (Protect)، تشخیص (Detect)، واکنش (Respond) و بازیابی (Recover).

پیاده سازی این استانداردها برای اتاق های مانیتورینگ حیاتی است. این اتاق ها باید از نظر فیزیکی و دیجیتالی بالاترین سطح امنیت را داشته باشند. در مقاله اتاق مانیتورینگ استاندارد: طراحی و تجهیزات مورد نیاز استانداردهای لازم برای طراحی فیزیکی این مراکز کنترل بررسی شده است.

چارچوب تصمیم گیری (چگونه شروع کنیم؟)

اگر به عنوان یک مدیر مجموعه پس از خواندن این مقاله نگران امنیت سایبری زیرساخت های خود شده اید، چارچوب عملی زیر را برای شروع به کار بگیرید:

1. ممیزی (Audit) وضعیت فعلی: از یک متخصص امنیت بخواهید شبکه دوربین ها و سرورهای شما را بررسی کند. آیا از رمزهای عبور پیش فرض استفاده می کنید؟ آیا پورت های خطرناک روی مودم شما باز هستند؟
2. جداسازی فیزیکی و منطقی: بلافاصله کابل شبکه سیستم های نظارتی را از شبکه وای فای عمومی شرکت جدا کنید.
3. آموزش پرسنل: روی آموزش تیم حراست خود سرمایه گذاری کنید تا ترفندهای مهندسی اجتماعی را بشناسند و هرگز فلش مموری های شخصی را به سرور اصلی متصل نکنند. 
4.  ارتقای تجهیزات: تجهیزات قدیمی و بدون پشتیبانی (No-Name) را که آپدیت های امنیتی دریافت نمی کنند، کنار بگذارید و از سخت افزارهای معتبر استفاده کنید. انتخاب های درست را می توانید با مطالعه راهنمای تخصصی انتخاب دوربین مداربسته انجام دهید.

پرسش های متداول

۱. امنیت سایبری چیست و چرا برای کسب و کارهای کوچک هم اهمیت دارد؟

امنیت سایبری به محافظت از داده ها، شبکه ها و دستگاه ها در برابر حملات هکرها گفته می شود. کسب وکارهای کوچک معمولاً زیرساخت دفاعی ضعیف تری دارند و هدف آسان تری برای باج افزارها و سارقان اطلاعات کارت های بانکی محسوب می شوند؛ بنابراین خطر برای آن ها کمتر از شرکت های بزرگ نیست.

۲. آیا دوربین مدار بسته می تواند ویروسی شود؟

بله. دوربین های تحت شبکه (IP) در واقع کامپیوترهای کوچکی با پردازنده و سیستم عامل (معمولا لینوکس) هستند. اگر رمز عبور قدرتمندی نداشته باشند، می توانند به بدافزارهایی مانند بات نت Mirai آلوده شده و برای حمله به سایت های دیگر مورد استفاده قرار گیرند.

۳. تفاوت هکر کلاه سفید و هکر کلاه سیاه در چیست؟

هکرهای کلاه سیاه (Black Hat) مجرمانی هستند که با هدف اخاذی، تخریب یا سرقت اطلاعات به سیستم ها نفوذ می کنند. در مقابل، هکرهای کلاه سفید (White Hat) متخصصان امنیتی هستند که با اجازه سازمان، سیستم ها را هک می کنند تا قبل از مجرمان، حفره های امنیتی را کشف کرده و آن ها را مسدود نمایند (تست نفوذ).

۴. منظور از فیشینگ (Phishing) چیست؟

فیشینگ یکی از روش های مهندسی اجتماعی است که در آن کلاهبردار با ساخت یک صفحه وب، پیامک یا ایمیل جعلی (مثلا صفحه ای شبیه به درگاه بانکی یا ایمیلی از طرف مدیر شبکه)، کاربر را فریب می دهد تا نام کاربری و رمز عبور خود را با دست خودش تقدیم هکر کند.

۵. احراز هویت دو مرحله ای (2FA) چیست و چه کاربردی دارد؟

تکنیکی است که در آن کاربر برای ورود به سیستم (مانند اپلیکیشن انتقال تصویر دوربین ها) علاوه بر وارد کردن رمز عبور اصلی، باید یک کد یک بار مصرف (OTP) که به شماره موبایل او پیامک می شود یا در اپلیکیشن Google Authenticator تولید می گردد را نیز وارد کند. این کار امنیت را به شدت افزایش می دهد.

۶. آیا خاموش کردن وای فای (Wi-Fi) امنیت سازمان را افزایش می دهد؟

ارتباطات بی سیم (وایرلس) همواره آسیب پذیرتر از ارتباطات کابلی هستند زیرا امواج در فضای باز منتشر می شوند. برای سیستم های حساس امنیتی (مانند دوربین های پلاک خوان و دستگاه های کنترل تردد)، استفاده از کابل های شبکه فیزیکی با استاندارد بالا، بسیار امن تر و پایدارتر از ارتباطات وای فای است.

۷. باج افزار (Ransomware) با اطلاعات سیستم چه می کند؟

باج افزارها اطلاعات و فایل های ویدیویی سیستم شما را پاک نمی کنند؛ بلکه آن ها را با الگوریتم های پیچیده نظامی، قفل (رمزنگاری) می کنند تا دیگر نتوانید آن ها را باز کنید. تنها راه باز کردن فایل ها داشتن کلید رمزگشایی است که هکر در ازای دریافت پول (معمولا ارز دیجیتال) وعده ارسال آن را می دهد.

۸. آیا انتقال تصویر دوربین های مداربسته روی موبایل، امنیت شبکه را به خطر می اندازد؟

اگر این کار به صورت غیراصولی (مانند باز کردن مستقیم پورت های HTTP روی مودم) انجام شود، شبکه به شدت آسیب پذیر می شود. اما استفاده از پروتکل های P2P رمزنگاری شده متعلق به برندهای معتبر یا راه اندازی سرور اختصاصی VPN، ریسک این کار را به حداقل می رساند.

۹. منظور از حملات روز صفر (Zero-Day Attack) چیست؟

این اصطلاح به حفره های امنیتی و باگ هایی در نرم افزارها اشاره دارد که حتی خود شرکت سازنده نیز از وجود آن ها بی خبر است. چون هنوز هیچ آپدیت یا پچی (Patch) برای این باگ منتشر نشده است (صفر روز از کشف آن می گذرد)، هکرها می توانند بدون هیچ مقاومتی از این ضعف برای نفوذ استفاده کنند.

۱۰. تفاوت امنیت شبکه با امنیت سایبری چیست؟

امنیت شبکه (Network Security) زیرمجموعه ای از امنیت سایبری است که به طور خاص روی محافظت از مسیرهای ارتباطی درون یک سازمان (سوئیچ ها، روترها و فایروال ها) تمرکز دارد. اما امنیت سایبری چتر بزرگ تری است که علاوه بر شبکه، شامل امنیت سرورها، گوشی های موبایل، کدهای برنامه نویسی شده و حتی آموزش روانشناختی پرسنل نیز می شود.

نتیجه گیری و مشاوره امنیتی پروژه ها

دنیای امروز، میدان نبردی است که سلاح های آن نه از جنس فولاد، بلکه از کدهای مخرب تشکیل شده اند. آگاهی از اینکه امنیت سایبری چیست و اجرای مدل سه گانه CIA (محرمانگی، یکپارچگی، در دسترس بودن)، دیگر یک گزینه لوکس برای سازمان ها نیست، بلکه شرط بقای آن هاست. در اکوسیستم های حفاظتی و نظارت تصویری، اگر حصارهای فیزیکی شما قدرتمند اما دیوارهای دیجیتال شما شکننده باشند، تمام سرمایه گذاری شما با یک کلیک هکر به خطر خواهد افتاد.

ما در شرکت دانش بنیان شهاب، امنیت را به عنوان یک اصل جدایی ناپذیر در معماری نرم افزارها و سخت افزارهای خود نهادینه کرده ایم. سامانه های مدیریت ترافیک و نرم افزارهای پلاک خوان تولید شده توسط متخصصین شهاب، با رعایت سخت گیرانه ترین استانداردهای دفاع سایبری توسعه یافته اند تا پایداری و محرمانگی داده های سازمان شما را در برابر نوین ترین تهدیدات تضمین کنند.

اگر برای ارتقای امنیت سایبری سیستم های نظارتی، طراحی ساختار شبکه های کنترل تردد و هوشمندسازی گیت های ورودی خود نیازمند راهکارهای پایدار، ایزوله و نفوذناپذیر هستید، مهندسان مشاور ما آماده پاسخگویی به شما می باشند. برای دریافت مشاوره تخصصی، بررسی آسیب پذیری های سیستم فعلی و استعلام به روزترین تجهیزات امنیتی، هم اکنون با کارشناسان شرکت شهاب به شماره تلفن 02331099 تماس حاصل فرمایید. امنیت سایبری، سرمایه گذاری برای آرامش فرداست.